Barbarzyńca

O figurce

Barbarzyńca to archetyp z krwi i kości: ktoś, kto przychodzi z dzikich rubieży, nie ufa miastom i rozwiązuje problemy bezpośrednio. Literatura fantasy zbudowała na nim dziesiątki bohaterów, a gry fabularne zrobiły z niego jedną z podstawowych klas postaci. Taka figurka nie potrzebuje wstępu — wystarczy postawić ją naprzeciwko potwora i historia pisze się sama.

W kolekcji uzupełnia zamkowe i fantastyczne sceny, a naturalnych przeciwników ma w tej samej serii: Rycerza Wampira i Harpię. Nie jest przypisany do żadnej licencji, więc pasuje wszędzie — do zamku, do jaskini i na wyprawę w nieznane.

Dzieci lubią go z prostszego powodu: to twardy wojownik gotowy na bestię. Wygląda najbardziej bojowo z całej dwunastki, choć wciąż w bajkowej konwencji. W domowych bitwach rycerzy z potworami zwykle bardzo szybko gra pierwsze skrzypce.

Ciekawostka: Słowo „barbarzyńca” wywodzi się z greki. Grecy określali tak wszystkich, których mowa brzmiała dla nich jak niezrozumiałe „bar-bar” — czyli po prostu obcych.